ร่วมพิธีบวงสรวงองค์ปู่ องค์ย่า พญานาค สิ่งศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมืองลำน้ำโขงเพื่อเสริมบุญบารมี
นายวรญาณ บุญณราช ผู้ว่าราชการจังหวัดมุกดาหาร มอบหมายให้นายสมพงษ์ คุ้มสุวรรณ ปลัดจังหวัดมุกดาหาร เป็นประธานประกอบพิธีบวงสรวงองค์ปู่พญานาค พญาอนันตนาคราชพร้อมด้วยนางอินทิราลัย คำปัน ผู้ดูแลศาลปู่อนันตนาคราช หัวหน้าส่วนราชการ ชาวจังหวัดมุกดาหาร และผู้ที่ศรัทธาในองค์ปู่ องค์ย่าพญานาคจากทั่วประเทศหลายร้อยคน ร่วมกันประกอบพิธีบวงสรวงองค์ปู่ พญานาค สิ่งศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมืองมุกดาหารและลำน้ำโขงชาวมุกดาหาร
โดยในพิธีเริ่มเวลา 16.00 น. พิธีสวดเจริญพระพุทธมนต์เย็น ได้นิมนต์พระสงฆ์จากวัดโพธิ์ไทร บ้านบางทรายใหญ่ จำนวน 11 รูป และได้นิมนต์พระสงฆ์จากวัดตรัยรัตนมณี จำนวน 5 รูปสวดจุลชัยยะ บริเวณแพริมแม่น้ำโขง ต่อมาได้มีพิธีบวงสรวงองค์ปู่องค์ย่า ได้นิมนต์พระสงฆ์จากวัดสวนหินผานางคอย อำเภอศรีเมืองใหม่ จังหวัดอุบลราชธานี และพิธีสุดท้ายอัญเชิญองค์พระพิฆเนศร เพื่อไปลอยในแม่น้ำโขง โดยเจ้าคณะตำบลขั้นไดใหญ่ พระครูถาวรเขมกิจ จังหวัดยโสธร เป็นอันเสร็จพิธี จากนั้นคณะนางรำกว่า 100 ได้รำถวายองค์ปู่องค์ย่า
โดยชาวมุกดาหารเชื่อกันว่า ณ เสาต้นที่ 5 ของสะพานมิตรภาพข้ามแม่น้ำโขง เป็นถ้ำพญานาคที่มีความศักดิ์สิทธิ์และมีการสร้างศาลพญานาค ณ ริมแม่น้ำโขงติดกับเชิงสะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่ 2 เพื่อเป็นที่ประทับของพญานาค พญาอนันตนาคราช ให้ประชาชนได้มากราบไหว้ขอพรตามความเชื่อและความศรัทธา ใครที่ได้มาสักการะขอพรพญานาค ทั้งเรื่องโชคลาภ ความก้าวหน้าในหน้าที่การงาน มักสำเร็จผล
สำหรับพิธีบวงสรวงองค์ปู่พญาอนันตนาคราชและใกล้ ๆ กันยังเป็นรูปปั้นย่านาคน้อย ได้จัดพิธีบวงสรวงขึ้นทุกปีและในปีนี้นับปีที่ 11 ซึ่งการกำหนดจัดขึ้นในวันที่ 8-9 มิถุนายน 2568 ณ บริเวณใต้สะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่ 2 ซึ่งนับเป็นแลนด์มาร์คสำคัญอีกแห่งของจังหวัดมุกดาหาร ที่ผู้คนนิยมเดินทางมาสักการะเพื่อความเป็นสิริมงคลแก่ตนเองและครอบครัวอีกด้วย
สะพานมิตรภาพไทย-ลาว 2 (อังกฤษ: Second Thai–Lao Friendship Bridge; ลาว: ຂົວມິດຕະພາບ ລາວ-ໄທ ແຫ່ງທີສອງ) เป็นสะพานข้ามแม่น้ำโขง เชื่อมต่อจังหวัดมุกดาหารของประเทศไทย เข้ากับแขวงสุวรรณเขตของประเทศลาว เป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางเศรษฐกิจตะวันตกตะวันออก ซึ่งเริ่มจากพม่า ผ่าน ไทย ลาวและสิ้นสุดที่เวียดนาม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาลุ่มแม่น้ำโขงของธนาคารการพัฒนาแห่งเอเชีย ซึ่งมีความยาวทั้งหมด 1,600 เมตร มีความกว้าง 12 เมตร และมีช่องการจราจร 2 ช่อง[1] มูลค่าการก่อสร้างประมาณ 70 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยแหล่งทุนในการก่อสร้างเป็นเงินกู้ยืมดอกเบี้ยต่ำจากรัฐบาลญี่ปุ่นให้กับรัฐบาลลาว 4,011 ล้านเยน และให้กับรัฐบาลไทย 4,079 ล้านเยน ใช้เวลาก่อสร้างตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2546 ถึง เดือนธันวาคม พ.ศ. 2549
ประวัติตัวสะพานเริ่มก่อสร้างตั้งแต่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2547 ระหว่างการก่อสร้างได้เกิดอุบัติเหตุจากเครื่องเครนที่ทำให้ ที่ปรึกษาวิศวกรและคนงานเสียชีวิต 9 คน (ชาวไทย ญี่ปุ่น ฟิลิปปินส์ และลาว) บาดเจ็บ 10 คน (ชาวไทย ญี่ปุ่น และลาว) และหายสาบสูญ 1 คน (ชาวลาว) เมื่อ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 และสะพานเปิดให้สาธารณะใช้เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ในระหว่างการขับรถมายังฝั่งไทย คนขับรถมาจากฝั่งลาวต้องเปลี่ยนฝั่งการขับ เนื่องจากประเทศลาวขับรถทางขวามือ ส่วนประเทศไทยขับรถทางซ้ายมือดังนั้นคนไทยเองจึงต้องเปลี่ยนฝั่งการขับรถไปเป็นทางขวาเมื่อเข้าประเทศลาวด้วยเช่นเดียวกัน
ที่มา.ภาพ/ข่าว อนุศักดิ์-เสาวภา แสนวิเศษ จ.มุกดาหาร